Jaz

Fransızca yazan en önemli çağdaş yazarlardan biri olan Koffi Kwahulé’nin Jazmetni bir oyun olarak yazılsa da aslında bir müzik partisyonu. Yazı dilini jazzmüziği estetiği üzerine kuran Kwahulé, bir hikayeden çok bir titreşim, bir ritmsunar. Sessizlikler, patlamalar, tekrarlar, doğaçlamalar onun dramaturjiyöntemidir. Seyirciye anlatı sunmaz; bir ses alanına sokar.Konser-tiyatro formatında olan Jaz’da, travmanın, sessizliğin, direncin,utancın, parçalanmanın ritmi sahneye taşınıyor. Hikaye dramatik gerçekçilikledeğil, müzikle kuruluyor. Failin diliyle, kurbanın dili iç içe geçiyor, metin birspiral gibi her tekrarda biraz daha derine iniyor. Bir anlatıdan öte birhesaplaşma olan Jaz’da, beden, ses ve ritm ile kendisi bir enstrumanadönüşen Firdes Üçlertoprağı sahnede bir karakter değil, bir frekans yaratıyor,travmanın titreşimini sahneye taşıyor. Bizden başka kimsenin duyamayacağı,ancak gözlerimizi kapatınca duyabileceğimiz kendi adımızı bize hatırlatıyor.